درحال بارگذاری ...
۱۳۹۳ چهارشنبه ۲۷ فروردين [2014.04.16]
زمان انتشار : 1391/6/4 10:09 ق ظ زمان یافتن خبر: 1391/6/4 10:24 ق ظ
محل انتشار: جوان آنلاین [اخبار مهم], [پربیننده ترین]
مشاهده خبر در منبع نسخه چاپی نسخه چاپی  تعداد بازدید تعداد بازدید:   (106) 

آیا جنگ جهانی سوم نزدیک است؟

دالاس دارلینگ؛ مدرس تاریخ سیاسی امریکا: در سال ۱۹۵۰ زمانی که پرزیدنت هری ترومن اعلام کرد، «ما باید بمب را می ساختیم، اگرچه هیچکس قصد استفاده از آن را ندارد، اما ما باید آن را داشته باشیم حتی به دلایل چانه زنی با روس ها» بیانیه اش به هواپیماهای هوابرد امریکایی رسید که گرد و غبار اتمی را در نزدیکی منطقه شوروی سابق یافت کرده بودند. در حالی که شوروی اولین سلاح اتمی خود را ساخته و آزمایش کرده بود، ترومن از ساخت و حفظ زرادخانه بسیار قدرتمندتر «سوپر بمب» ها صحبت می کرد. این سلاح برتر و توسعه یافته جدید، به جای شکافتن ذرات بزرگ اتمی، اتم های کوچک هیدروژن را با هم ترکیب می کرد. این سلاح صد برابر از بمب های اتمی استفاده شده در هیروشیما و ناکازاکی در پنج سال گذشته آن قوی تر و مخرب تر بود.
«مایک» یا اولین سوپر بمب هیدروژنی در جزیره مرجانی انوتاک اقیانوس آرام برای آزمایش منفجر شد. این بمب به طور کامل جزیره را نابود کرد. بقایای رادیواکتیو تا حداقل فاصله صد مایلی انفجار پراکنده شده بود. ده ها جزیره اطراف به همراه هزاران ساکن این جزایر مسموم شدند. با تاریکی هوا، به دلیل وجود ابر قارچی مایک در فضا، گلوله های انفجاری، پوشش گیاهی جزایر اطراف را نابود کردند. هزاران مرغ دریایی در همان لحظات اول به خاکستر تبدیل شدند. ۸۰ میلیون تن خاک به صورت ذرات گرد و غبار رادیواکتیویته وارد جو زمین شد.
درست در همین روز یعنی دوازدهم آگوست سال ۱۹۵۳ بود که شوروی سابق به دنبال امریکا، بمب هیدروژنی خود را آزمایش کرد. هفت ماه بعد، ایالات متحده بار دیگر بمب بزرگ تری را در اقیانوس آرام منفجر کرد که یک بمب هسته ای حرارتی بود و ۷۵۰ برابر بیشتر از بمب های هیروشیما و ناکازاکی قدرت داشت. در حالی که رسانه های تبلیغاتی به خاطر جلوگیری از جنگ توضیح می دادند که آزمایش این بمب ها جنبه انسانی داشته، اما ماهیگیران ژاپنی که تنها چند ساعت با انفجار فاصله داشتند ناگهان متوجه ابر تیره و شنی از خاکستر شدند که شروع به باریدن بر موها، لب ها، چشم ها و لباس های آنها کرد. در راه بازگشت به ژاپن همه مریض شدند. پوستشان تیره شد، موهایشان ریخت و نمی توانستند جلوی استفراغ خود را بگیرند. برخی همان لحظه مردند و بسیاری نیز به تومورهای هولناکی مبتلا شدند.
این سلاح های کشنده، جنبه های ذهنی و اجتماعی مردم امریکا و شوروی را اشباع و حتی مصرف کردند. توانایی های ذهنی خلاق، علت و معلولی، حلال مسئله و اخلاقی به فراموشی سپرده شدند زیرا هر دو ابرقدرت فکر می کردند که بمب های هیدروژنی و هسته ای گرمایی از جنگ ممانعت کرده و صلح را به ارمغان خواهد آورد. همچنین، نوعی بلوف غیرمنطقی به وجود آمد. ایالات متحده و شوروی اعلام کردند که این سلاح های قدرتمند تا اندازه ای وحشتناک هستند که حتی طرف مدافع را نیز به همراه دشمن نابود می کنند و هیچ طرفی جرئت استفاده از آن را ندارد. این ابرسلاح های غیرمنطقی و فرضیات وحشتناک تنها نوعی رقابت تسلیحاتی جدید را به وجود آورد.
ادبیات صلح جویانه و تصورات اخلاقی با انواع خشن و غیراخلاقی آن عوض شدند. کلمات سانسور شده ای مثل تصاویر وحشتناک و مرگبار بمباران اتمی علیه هیروشیما و ناکازاکی روی زبان دانشمندان روسی بود که می گفتند بمب های هیدروژنی نوعی سد روانی برای ممانعت از جنگ ایجاد می کند. اخطارهای گورگیو مالنکوو در مورد اینکه جنگ با سلاح های جدید به نابودی تمدن خواهد انجامید و انتقادهای وینستون چرچیل که امریکا و شوروی اکنون به قدرت نابودگر برابر رسیده اند، به فراموشی سپرده شدند. ایدئولوژی های مخرب و کشنده و مبلغ هیستری و بی منطقی به همراه تفکر ساخت، توسعه و حفظ سلاح های قدرتمندتر بر ذهن و زبان مردم حکمرانی می کرد.
ابرهای قارچی که توسط بمب های اتمی، هیدروژنی و هسته ای گرمایی ایجاد می شوند، توهم زا و خطرناک نیز هستند. این بمب ها ضد حسی بوده و نمایاننده ذهنی مسمو م هستند. واقعیت های زیستی، روانی، اجتماعی درونی و انسانی واقعیت های بیرونی را نشان نداده و در خود ندارند. امپراتوری های امریکا و شوروی از قدرت سلاح های قدرتمند خود برای انتقام جویی خصمانه ای استفاده کرده اند. دوباره و در هر دو کشور، این سلاح ها ذهن مردم را تسخیر کرده و فرهنگی بمب زده و تصویری مخرب و آخرالزمانی به وجود آورده است.
به یاد داشته باشیم که ترومن قبل از بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی گفته بود که «ما باید این کار را می کردیم- ساخت بمب- اگرچه هیچکس قصد استفاده از آن را ندارد، اما ما باید آن را داشته باشیم...» حتی برای چانه زنی با ژاپنی ها، اما ترومن و ایالات متحده ناجوانمردانه بمب های اتم را روی هزاران انسان این دو شهر فرود آوردند. باید راه بهتری از تولید سوپر و هایپر بمب ها برای بازدارندگی جنگ وجود داشته باشد که به نابودی تمدن نینجامد و برابری را با نابودی به ارمغان نیاورد. تا جایی که به استفاده نکردن از بمب های هیدروژنی مربوط است، هیئت منصفه هنوز بیرون است. (ماهیگیران و ژاپنی های دیگری که مرده اند می توانند در این مورد تصمیم بگیرند.) به یاد داشته باشیم که ترومن درباره انفجار بمب هیدروژنی در دفتر خاطرات خود نوشته بود که: «جنگ جهانی سوم نزدیک است. . . ».